Długo oczekiwana powieść oparta na wydarzeniach autentycznych! Sam autor mówi o tej autentyczności w sposób następujący: "Wszystkie postacie występujące w tej historii są prawdziwe. Noszą tylko inne imiona. Prawdziwa jest większość opisanych zdarzeń. Bardzo prawdziwa jest Ameryka, "moja" Ameryka, "robolska". Prawdziwy jest ruszt, którym rozbito głowę wychowawcy w pewnym "poprawczaku" dawno temu, prawdziwy jest obraz przedstawiający wynurzającego się z mroku białego konia z dwójką jeźdźców na grzbiecie, prawdziwy jest srebrny nietoperz, dziwna ozdoba podarowana "Krystynie" przez "Bernarda". Ryzykowne wyznanie "Krystyny" spowodowało skutki, których chyba sama nie przewidywała. A była przygotowana na najgorsze. "Bernard" nie zrobił bowiem nic, literalnie nic. Przynajmniej tak to mogło wyglądać w pierwszej chwili. Po prostu wyszedł bez słowa i zaszył się w rupieciarni, w najodleglejszej części domostwa. Tam spędził bezsenną noc. Wczesnym rankiem pojechał na policję i złożył najdziwniejsze zeznanie, jakie zaspany funkcjonariusz słyszał w trakcie całej swej policyjnej kariery. W zeznaniu opisał Bernard "zdarzenie", "miejsce zdarzenia", "miejsce ukrycia zwłok" i parę jeszcze mniej istotnych detali. Czynił to spokojnie, tonem beznamiętnym, dokładnie wypranym z wszelkich emocji itd., itp.". Druga część trzymającej w napięciu i pełnej uroku powieści o miłości. Wydawałoby się, że Bernard - malarz i poeta - wyszedł zwycięsko ze związku, który okazał się... pięciokątem. Czyżby? Przepowiednia intrygującej Marii mówi o tajemniczych trzech kobietach, które wkrótce pojawiają się w życiu bohatera. Przeczytaj koniecznie, co może ze sobą przynieść toksyczna miłość. [opis wg. wyd. Red Horse, 2007]

Długo oczekiwana powieść oparta na wydarzeniach autentycznych! Sam autor mówi o tej autentyczności w sposób następujący: "Wszystkie postacie występujące w tej historii są prawdziwe. Noszą tylko inne imiona. Prawdziwa jest większość opisanych zdarzeń. Bardzo prawdziwa jest Ameryka, "moja" Ameryka, "robolska". Prawdziwy jest ruszt, którym rozbito głowę wychowawcy w pewnym "poprawczaku" dawno temu, prawdziwy jest obraz przedstawiający wynurzającego się z mroku białego konia z dwójką jeźdźców na grzbiecie, prawdziwy jest srebrny nietoperz, dziwna ozdoba podarowana "Krystynie" przez "Bernarda". Ryzykowne wyznanie "Krystyny" spowodowało skutki, których chyba sama nie przewidywała. A była przygotowana na najgorsze. "Bernard" nie zrobił bowiem nic, literalnie nic. Przynajmniej tak to mogło wyglądać w pierwszej chwili. Po prostu wyszedł bez słowa i zaszył się w rupieciarni, w najodleglejszej części domostwa. Tam spędził bezsenną noc. Wczesnym rankiem pojechał na policję i złożył najdziwniejsze zeznanie, jakie zaspany funkcjonariusz słyszał w trakcie całej swej policyjnej kariery. W zeznaniu opisał Bernard "zdarzenie", "miejsce zdarzenia", "miejsce ukrycia zwłok" i parę jeszcze mniej istotnych detali. Czynił to spokojnie, tonem beznamiętnym, dokładnie wypranym z wszelkich emocji itd., itp.". Druga część trzymającej w napięciu i pełnej uroku powieści o miłości. Wydawałoby się, że Bernard - malarz i poeta - wyszedł zwycięsko ze związku, który okazał się... pięciokątem. Czyżby? Przepowiednia intrygującej Marii mówi o tajemniczych trzech kobietach, które wkrótce pojawiają się w życiu bohatera. Przeczytaj koniecznie, co może ze sobą przynieść toksyczna miłość. [opis wg. wyd. Red Horse, 2007]